Serapta Bir Damla

0
349

 

Kuraklaşan bir sevdanın ıssız çölündeyim

Serapta bir damla misali

Nehirlerin diliyle sevmişim seni

Damladaki serabı gördüm göreli

Ruhundaki özünde bulmuşum seni

 

Kavururken sahramın yürek sancısı

Kumlara boyanmış duygularımla

Susayan bir çiçeğin özlemi gibi

Hasretinle damla damla sevmişim seni

 

Yalnız bir kuytuda gözyaşlarım üşüyor

Her zerre titrerken başka bir hüzünle

Kirpiklerimden hazan olmuş sevdan düşüyor

Gönlüm ücra köşelerde sessiz ve garip

Mevsimlerin ardından seni bekliyor

Hicranı yüreğinde dost edinip

 

 

 

Kanatları yaralı bir kuştu hicran

Merhemi umuttu dileği vuslat

Buruktu tebessüme muhtaç yüreği

Sadaka içindi yüzündeki gül rengi

Seni anımsardım hicran çökünce geceye

Gönül tohumlarımı ekerdim bir bir

Çöldeki kum tanelerine

Sonra birden güneş doğardı

Yakardı tüm haşmetiyle

Kalırdım yalnızlığın çölünde

Her damla serap olurdu

Buğulu gözlerimde

Hicranı yaşarken ıssız bir matemle

Hasretlikler içinde

Yüreğimin yangın yerinde

Mecnun bir bedevi gibi

Damladaki serabım şimdi

Serapta bir damla misali…

 

*

Züleyha Özbay Bilgiç

Serapta Bir Damla şiir kitabından

 

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz
Lütfen adınızı yazınız