Osmanlı Devleti’nde ilk eczane, III. Selim döneminde gerçekleşmiştir. Bu dönem, Nizam-ı Cedid olarak adlandırılan reform hareketlerinin yaşandığı bir zamandır. 1793 yılında, Kalyonlar Katibi olan Yusuf Agah Efendi, Londra’ya gönderilerek Osmanlı’nın ilk daimi elçisi olarak atanmıştır. Bu olay, Londra’da ilk daimi elçiliğin kurulduğu anı işaret ederken, aynı dönemde Viyana ve Berlin’de de daimi elçilikler açılmıştır. Arif Efendi Viyana’ya, Giritli Ali Efendi ise Berlin’e gönderilmiştir. Osmanlı Devleti, bu dönemde dış ilişkilere önem vermiş ve Batı’yı yakından takip etmek amacıyla elçilikler açmıştır. Bu adım, Batı’nın üstünlüğünün kabul edilmesini ve ıslahatların bu yönde yapılmasını sağlamıştır1.
