Osmanlı İmparatorluğu’nda Yeniçeri Ocağı, padişaha bağlı kapıkulu askerlerinin en büyük birimidir. Kesin kuruluş tarihi tam olarak bilinmemekle birlikte, on dördüncü yüzyılın son yarısında I. Murad döneminde (1362-1389) kurulduğu kabul edilir. Bu birlik, Avrupa’nın ilk modern daimi ordusu olarak bilinir1. Yeniçeri Ocağı, başlangıçta Ahilik temelinde kurulmuş olsa da daha sonra Bektaşîliğe yönelmiştir. Ocağa asker alımı, pençik adı verilen yöntemle gerçekleşiyordu. Savaşlarda ele geçirilen bölgelerden her 5 erkek çocuğun biri devlet himayesine alınıp kısa bir eğitim gördükten sonra yeniçeri olarak yetiştiriliyordu. Ayrıca devşirme adı verilen yöntemle Hristiyan çocuklar Müslüman yapılarak ocağa alındılar. Yeniçerilerin evlenmelerine müsaade edilmesiyle birlikte erkek çocukları da “kuloğlu” adı altında ocağa kaydedilmeye başlandı. Yeniçeri Ocağı, Osmanlı İmparatorluğu’nun askeri gücünü büyük ölçüde etkilemiş ve tarih boyunca önemli bir rol oynamıştır12.
