Bir Tuhaf Hayat Hikayem!

0
74

Bazen durup düşünüyorum da, hayat hikayemden kendim bile ürküyorum.
Zonguldak’ta bir madenci ailesinde başlayan hikayem kah Ankara’nın Yenimahalle’sine savruldu kah ODTÜ yerleşkesine. Yenimahallede yürüdüğüm yola 1 dk sonra ölümü halen bir sır olan Eşref Bitlis’in helikopteri düştü. O gürültüyü o canhıraş bağrışları iliklerime kadar yaşadım.
Moskova’nın varoşlarında genzime dolan kurumuş balık kokusu halen duruyor. Nerde bir sefalet manzarası görsem gelip ağzımı kaplıyor.
Kazablanka’da bir Ramazan akşamı okyanus kıyısında sesleriyle beni mest eden hafızların sesi de hala kulağımda. Bir kralla aynı caminin içinde eşsiz nağmeli Mısırlı hafızları dinlediğim doğrudur.
Köln’de küçük bir kasabada yürüyüşe çıktığımız arkadaşımın kızının, yediği dondurmanın çöpünü eve gelene kadar nerdeyse bir saat elinde taşımasını unutamıyorum. O ve onun gibi nice çocuktan dolayı o kadar umut doluyumki bir gün dünyanın harika bir yer olacağına zerre şüphem yok.
Havayolunda tanıştığım bir kızın ve annesinin evlerinde aylar boyunca beni misafir edip, ücret teklif ettiğimde üzülüp yoksa biz seni rahat ettiremiyor muyuz deyişlerindeki mahcubiyet gözlerimin önünden gitmiyor. Gençliğimde kahrolsun Amerika sloganları atıp sonra USA topraklarında hiç karşılıksız kapılarını bana açan o kadar çok insan tanıyınca, onların hikayesini yazacak kelime bulamıyorum.
Floransa’nın o eski ve ihtişamlı sokalarında yürürken İbrahim Tatlıses’ten ‘Ayağımda Kundura’yı duymanın şaşkınlığı eminim ki benimle mezara kadar gidecek.
Tıpkı bir Paris akşamında TV’yi açtığımda kırk yıldır Cüneyt Arkın olarak bildiğim Malkoçoğlu’nun Steve Arkin olarak Bizans askerlerini oklarıyla üçer beşer avladığı sahneyle karşılaşmam gibi.
Fes şehrinde bir akşam üstü camiden çıkan cemaatin hücum ettiği seyyar satıcılardan aldığım şeyin salyangoz çorbası olmasını nereye koysam bilemedim şimdi.
Düşündüm de, 3-5 dakikada aklıma üşüşüveren bu sahnelerden sonra kim bana dedirtebilir “Batsın bu dünya” diye.
Benim bildiğim dünya harika bir yer.
Hakkını veremiyorsak o ne yapsın.
Derim ki a dostlar; ne yapın edin bu dünyanın canına okuyun. Yaşadığınız her gün tekrarı için ömrünüzü verecek kadar güzel olsun.
#AdemÖzbay

ÖNERİLEN İÇERİKLER

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz
Lütfen adınızı yazınız